زنی که در یک ازدواج ناموفق گرفتار شده، تلاش می‌کند تا خود را از فشارهای اجتماعی و محیط کسالت‌بار حومه شهر رها کند.

در سال ۱۹۵۳، یک پسر فرانسوی حساس از همسایه‌اش متوجه می‌شود که خانواده‌اش یهودی هستند. فرانسوا گریمبرت پزشک می‌شود و به تدریج لایه‌های تاریخ پنهان خانواده‌اش را که منجر به تربیت دشوار او شده، آشکار می‌کند؛ او توسط والدینی که ظاهر «آریایی» داشتند، کاتولیک بزرگ شده بود. پدر ورزشکار او تلاش می‌کرد تا ویژگی‌های کلیشه‌ای یهودی را که در پسرش می‌دید سرکوب کند تا رازهای متعدد خانواده را حفظ کند؛ در حالی که اکثر بستگان آن‌ها در جنگ جهانی دوم جنگیدند و بعداً توسط گشتاپو به اردوگاه‌های کار اجباری و مرگ فرستاده شدند.

این فیلم که با الهام آزاد از نمایشنامه «مرغ دریایی» اثر آنتون چخوف ساخته شده، داستانی درباره رابطه جنسی، خانواده و حرفه فیلم‌سازی را به تصویر می‌کشد. وقتی ژولین، فیلم‌ساز جوان و بیش از حد حساس، فیلم هنری دیجیتال جدید خود را با بازی دوست‌دخترش لیلی (لودوین سنیه) که دختری محلی و جذاب است، برای مادر بازیگر مشهورش مادو و معشوق او بریس که کارگردانی برجسته است نمایش می‌دهد، آرامش شکننده خانه آن‌ها به هم می‌خورد. لیلی زیبا که رویای تبدیل شدن به یک بازیگر مشهور مانند مادو را در سر می‌پروراند، بلافاصله شیفته بریس می‌شود و بریس نیز با کمال میل تسلیم جذابیت او می‌شود.

نیکلاس، پسری مدرسه‌ای، همیشه نگران چیزی است. وقتی او به یک اردوی اسکی مدرسه‌ای می‌رود، تمام توهمات و کابوس‌هایش بر او غلبه می‌کنند.

از ۴۰ کارگردان بین‌المللی خواسته شد تا با استفاده از دستگاه سینماتوگراف اصلی که توسط برادران لومیر اختراع شده بود، تحت شرایطی مشابه با سال ۱۸۹۵ یک فیلم کوتاه بسازند. سه قانون وجود داشت: ۱. فیلم نباید بیشتر از ۵۲ ثانیه باشد، ۲. هیچ صدای همگام‌سازی‌شده‌ای مجاز نبود، و ۳. نباید بیشتر از سه برداشت انجام می‌شد.

یک روان‌پزشک پیر متوجه می‌شود که احتمالاً در آینده‌ای نزدیک دچار دومین حمله قلبی خود خواهد شد که احتمالاً مرگبار خواهد بود. در نتیجه، او مصمم می‌شود تا اودیل را اغوا کند؛ زن جوانی که برای اولین بار او را در کوپه قطار ملاقات می‌کند.

در پاریس تحت اشغال نازی‌ها، یک نوازنده همراه جوان به نام سوفی واسور، کار با خواننده مشهور ایرن بریس را آغاز می‌کند. در حالی که شارل، شوهر ایرن که تاجری همکار با نازی‌هاست، با وجدان خود کلنجار می‌رود، سوفی شیفته و مجذوب ایرن می‌شود؛ او علاوه بر نوازندگی، نقش خدمتکار او را نیز بر عهده می‌گیرد و از طریق موفقیت‌ها و روابط عاشقانه ایرن، زندگی را به طور غیرمستقیم تجربه می‌کند.

در شهر کوچکی در فرانسه پس از جنگ جهانی دوم، ژانین ۱۶ ساله تلاش می‌کند به هر قیمتی که شده وضعیت زندگی خود را بهبود ببخشد. سه نفر شامل میشل، یک معشوق متاهل؛ رائول، یک دزد همکار؛ و موریسِت، عکاسی که در زندان با او آشنا می‌شود، به او کمک می‌کنند تا از اشتباهاتش درس بگیرد.

شارلوت کاستانگ دختری ۱۳ ساله از طبقه کارگر است که در محله‌ای دلگیر و مخروبه زندگی می‌کند و برای بزرگ شدن و ورود به دنیای بزرگسالی بی‌تاب است. مادرش هنگام زایمان او فوت کرده و او با برادر بی‌ادب و پدری که حواسش جای دیگری است زندگی می‌کند. تنها دوست او لولو است، یک دختر بیمار ۱۰ ساله که شارلوت او را مایه مزاحمت می‌داند. شارلوت گوشه‌گیر و بی‌حوصله است و رویای زندگی بهتری را در سر می‌پروراند. زندگی او با ملاقات با کلارا باومن، یک پیانیست نابغه، دگرگون می‌شود.

یک کارآگاه خصوصی شیفته زن جذابی می‌شود که مردان ثروتمند را در سراسر اروپای غربی اغوا کرده و به قتل می‌رساند.

دیوید مارتینو، حسابدار سخت‌کوش، ادعا می‌کند که هر آخر هفته به دیدن والدینش می‌رود، اما این تنها پوششی برای بازسازی پرزحمت کلبه روستایی‌اش است. دلیل پنهان‌کاری دیوید این است که لیز، معشوقه دوران کودکی‌اش، در آن نزدیکی زندگی می‌کند و او با وجود اینکه لیز ازدواج کرده، همچنان باور دارد که آن‌ها به هم خواهند رسید. فداکاری او برای این ایده به مرز جنون می‌رسد و زمانی که شوهر لیز به طور تصادفی کشته می‌شود، اوضاع به سرعت از کنترل دیوید خارج می‌گردد.